Eerst maar eens even over die achternamen, want ja: er zitten wat familiebanden bij. Brecht en Rixt zijn zussen en Rixt is getrouwd met Erik. En hoewel Tommie de achternaam Witteveen draagt, is hij geen familie van de anderen. Wat ze wel allemaal gemeen hebben: de passie voor ballonvaren.

Jeugd vol ballonnen

Al van jongs af aan is het viertal in de ban van luchtballonnen. “Vroeger zag ik de ballonnen van de Ballonfeesten altijd overvaren vanuit de tuin van mijn ouders in Scharsterbrug”, vertelt Erik. “En dan luisterden we naar de verslagen op OSKAR-radio.”

‍

“Brecht en ik zijn op de Harddraversweg in Joure opgegroeid. In die straat ligt ook de Nutsbaan.

Wij waren tijdens de Ballonfeesten altijd de hele week op de baan te vinden”, zo weet Rixt nog. “En dan streepten we alle ballonnen af uit de ballonkrant.”

“Een van de eerste edities ging ik met mijn ouders naar de Ballonfeesten”, zegt Brecht. “Ik zat nog in de kinderwagen, maar volgens mijn ouders was ik toen al niet te houden. Toen ik drie jaar was zei ik al: ik wil later ballonvaarder worden. En dat is gelukt.”

‍

Ook Tommie was er al jong bij. “Toen ik drie was, heeft mijn zus samen met een vriendin een ballonvaart gemaakt. Daar is een video van gemaakt.

Aan het begin van de video zie je mij huilen, omdat ik het spannend vond. Maar later was ik aan het juichen toen de ballon omhoogging”, vertelt hij. De video van de ballonopstijging heeft Tommie helemaal grijsgedraaid.

‍

Vincent van Gogh

Via zijn vriendengroep kwam Erik in de ballonvaartwereld terecht.

Hij werd gevraagd om te helpen bij een nieuwe Special Shape, de Vincent van Gogh-ballon van piloot Hans Zoet, die bekend was als radiopresentator van onder meer Met het Oog op Morgen.

‍

‍

“Bavaria was de sponsor van die ballon, dus de vriendengroep zag het helemaal zitten”, lacht Erik. “De andere jongens vonden vooral het feest leuk, maar ik vond het ballonvaren ook wel interessant.”

Hans Zoet overleed in 2012, maar de Vincent van Gogh-ballon bleef wel actief. In 2014 maakten Erik en Rixt met die ballon een vaart tijdens de Friese Ballonfeesten.

"Toen heb ik Rixt ten huwelijk gevraagd”, vertelt Erik. “Die vaart kwamen we precies over het huis van mijn ouders heen. Ik riep: ‘ze heeft ja gezegd!’ Mijn ouders hadden natuurlijk geen idee waar het over ging, maar dat was wel een bijzonder moment.”

‍

Rixt hield het niet droog

Ook voor Brecht is dat een bijzondere herinnering. “Ik was toen piloot-in-opleiding en maakte diezelfde ochtend mijn eerste solovaart. ’s Avonds was ik aan het crewen en ik was nog helemaal euforisch van die ochtend.”

“Na de landing liep Rixt in tranen met een uitgestoken hand naar mij toe. Ik dacht nog: ‘verdomme, je weet toch dat je bij de landing je handen binnenboord moet houden? Maar er was een andere reden voor de tranen, toen zag ik de ring”, lacht Brecht.

‍

Ook voor vrouwen

Intussen heeft Brecht haar brevet gehaald, en ook Erik mag zich piloot noemen. Rixt heeft haar theorie-examens gehaald en is nu bezig met praktijklessen.

“Wij willen laten zien dat het niet alleen een mannenwereld is. Ook vrouwen kunnen ballonvaren”, zegt Rixt. “Gezelligheid en plezier staan daarbij voorop.”

‍

‍

Landen bij de brandweer

Tommie heeft op 16-jarige leeftijd zijn eerste ballonvaart gemaakt in de Bassie en Adriaan-ballon, de kindervrienden waar Tommie vroeger zo’n fan van was. Een paar jaar later begon hij met crewen en uiteindelijk behaalde hij in 2012 zijn brevet.

“Een jaar later deed ik voor het eerst mee aan de Ballonfeesten en ik voer direct op een Special Shape, de collectebus. Dat was heel speciaal, maar ook best spannend: die week ben ik een keer geland op het parkeerterrein van de brandweer, omdat er zo weinig wind stond. Alles is gefilmd en je ziet dat mijn hand best wel trilde. Toen ik geland was, werd dat met luid gejuich ontvangen. Toen was ik ontzettend trots.”

‍

‍

Gezelligheid

Voor Tommie zijn de Ballonfeesten vaste prik. “Ik zorg dat ik er altijd bij ben. Het leukste is de saamhorigheid met alle crew en piloten. Het is de gezelligheid: na de vaart nog even in de feesttent of nog even op stap. Of we gaan overdag zwemmen met elkaar. Ik hoop dat dit evenement nog lang doorgaat.”

Zo zullen de feesten bij het viertal altijd een bijzonder plekje hebben. “Het is voor ons een thuiswedstrijd. Wij hopen dat het evenement ook over veertig jaar nog bestaat”, besluit Brecht.

‍