
Meer dan een evenement: de Friese Ballonfeesten hebben gezorgd voor vriendschappen voor het leven
Wanneer ballonpiloot Thomas Gleixner uit Zwitserland in 2018 voor het eerst naar Joure komt, verwacht hij vooral een mooi ballonfestival. Wat hij niet verwacht, is dat hij er een tweede thuis vindt en een hechte vriendschap met Baukje Jonkman, die al jaren betrokken is bij de Friese Ballonfeesten.
Thomas groeide op in Warstein (Duitsland), waar jaarlijks een enorm ballonfestival plaatsvond met 150 tot 200 ballonnen. “
Als je dat als kleine jongen ziet, word je vanzelf verliefd op ballonvaren,” vertelt hij. Eerst werd hij crewlid, later verhuisde hij naar Zwitserland en volgde hij steeds meer ballonactiviteiten. Inmiddels is hij bijna tien jaar piloot.

Via een andere piloot, Herman Kleinsmit, die hij ontmoette op een festival in Mexico, kwam Thomas in 2018 voor het eerst naar Joure.
Het weer zat dat jaar tegen, er kon geen enkele vaart plaatsvinden, maar de sfeer maakte alles goed. “De mensen waren zo warm en gastvrij. Dat maakte meteen indruk.”
Een onverwachte logeerplek in Joure
Aan de andere kant van het verhaal staat Baukje. Toen een ballonteam vroeg of er nog plek was om te overnachten, bood ze spontaan haar fotostudio in de achtertuin aan.
“Als ze naar de wc wilden, moesten ze door de tuin lopen,” lacht ze. “Maar verder was het perfect.” Drie van de zes teamleden bleven bij haar slapen, de rest schoof dagelijks aan voor ontbijt en crewbriefings.

De fotostudio werd een ontmoetingsplek en het begin van een traditie. Sinds dat eerste jaar komt Thomas vrijwel elk jaar terug. “We hebben in acht jaar nooit één probleem gehad. Iedereen is vriendelijk. Dat is een goede reden om terug te komen.”
Professioneel in de lucht, speels op de grond
Baukje vertelt met zichtbaar plezier over Thomas’ twee ‘standen’: de hyperactieve, vrolijke Thomas op de grond, en de rustige, professionele piloot in de lucht.
“Als de trailer opengaat, verandert hij meteen. Dan is hij volledig gefocust. In de mand is hij zó kalm dat ik me nooit zorgen maak.”
.jpeg)
Zelf had Baukje hoogtevrees, maar door de rust die Thomas uitstraalt, durft ze inmiddels zonder angst mee te varen. “Ik ben nu al vijftien of zestien keer met hem mee geweest.”
Voor haar zijn vooral de ochtendvaarten magisch: “De zon die opkomt, de mist over het veld… of in Zwitserland tussen de bergen. Dat neemt elke keer mijn adem weg.”
Avonturen van Longleat tot Qatar
In acht jaar tijd verzamelden ze talloze herinneringen. Soms chaotisch, soms hilarisch. Zoals die keer in Longleat, toen Thomas’ auto het begaf middenin een safaripark.
Terwijl hij uitgeput in een taxi in slaap viel, regelde Baukje ter plekke een vervangende auto. “Toen hij wakker werd en ik zei dat we een auto hadden, keek hij me aan alsof ik had getoverd”, lacht ze.
.jpeg)
Of die keer dat Thomas vroeg of ze mee wilden naar Qatar. “De eerste vraag die ik stelde was: wat gaat dat kosten?” vertelt Baukje. “Maar alles was geregeld. We hoefden alleen wat geld mee voor souvenirs.”
Het werd een intens maar prachtig avontuur: ochtendvaarten in de woestijn, zandstormen en nachtblazers.
Humor en vertrouwen
De vriendschap zit ook in de humor. Zoals die keer in Zwitserland, toen een boer hen aansprak in onverstaanbaar Zwitsers-Duits. “Het klonk precies als de Zweedse Chef uit de Muppet Show,” lacht Baukje.
Sindsdien is Murk, murk, murk hun groepsnaam op WhatsApp en heeft Thomas zelfs Zweedse kookvideo’s en handdoeken.
Ook de Friese vlag is inmiddels een running gag. “Hij heeft zelfs een broek met de Friese vlag erop”, vertelt Baukje.
Een vriendschap die grenzen oversteekt
De band bleef groeien. Ze hielpen elkaar op festivals in Nederland, Duitsland en Zwitserland. Tijdens corona organiseerde Thomas zelfs een privéballonfestival in Zwitserland, SWIM, een knipoog naar Warstein (dat festival staat bekend onder de afkorting WIM).
Met een groep van twaalf mensen maakten ze meerdere vaarten, waaronder een unieke over de hoofdstad Bern.

“We voeren recht over het parlementsgebouw,” vertelt Thomas trots. “In andere landen is dat verboden. In Zwitserland mag het, dat maakt het heel bijzonder.”
Een bijzondere vaart
Een van de bijzonderste momenten vond vorig jaar plaats, toen Baukje vroeg of haar slechthorende broer en dove schoonzus, die door het Syndroom van Usher steeds minder ziet, mee mochten in de ballon.,
Thomas aarzelde geen moment. “Toen ze weer landden, had mijn schoonzus tranen in haar ogen,” vertelt Baukje. “Ze zei: ik kon het zien. Dat was zó speciaal.”
Een vriendschap die blijft vliegen
Voor Thomas draait het om gastvrijheid, humor en vertrouwen. Voor Baukje om passie: “Als iemand zó’n passie heeft voor iets, zoals Thomas voor ballonvaren, dan vind ik dat prachtig.”
Wat begon als een logeerplek in een fotostudio, groeide uit tot een vriendschap die continenten overbrugt. En elk jaar, wanneer de ballonnen weer opstijgen boven Joure, vinden ze elkaar opnieuw: in de lucht, op het veld, of gewoon aan de ontbijttafel.
40 jaar Friese Ballonfeesten!
Dit verhaal hoort bij onze reeks over 40 jaar Friese Ballonfeesten.
Dit jaar is het evenement van 15 tot en met 19 juli. Wil jij meevaren? Klik dan hier.