Nadat Vriendenclub de Vlecke de organisatie na 1995 overdroeg aan de nieuw opgerichte Stichting de Friese Ballonfeesten, nam Elfring plaats in de balloncommissie. Hij had al een aantal jaren zijn brevet en kwam als piloot op vele (buitenlandse) ballonevenementen. 

‍

‍

Nog geen internet

“Daar kwam ik in contact met mensen met Special Shapes”, vertelt Elfring. “Daar plukten wij de vruchten van.” Want ja, natuurlijk zijn de ‘normale’ ballonnen ook geweldig. Maar de speciale ballonnen zijn toch de krenten in de pap. 

“In die tijd was het lastig om Specials uitnodigen, want je had nog geen internet. Het ging nog via fax. Dan zat ik in het theorielokaal van Danny Bosma (autorijschoolhouder en ballonvaarder, red.), want hij had een faxapparaat. Vandaag de dag bel of app je een keer, maar dat was toen heel anders.”

Competitie

Voor Elfring werd het een sport om speciale ballonnen naar Joure te halen die nog nooit in Nederland waren geweest. En dan was het weleens een competitie met andere ballonevenementen. “Eind jaren ’90 zou de Actionman-luchtballon eens naar Joure komen. Uiteindelijk ging dat door omstandigheden toch niet door en had Barneveld de primeur, dan baalde ik wel even.”

‍

‍

Maar Elfring slaagde er door de jaren heen wel in om andere iconische Special Shapes naar Joure te halen. Van een madelief uit de Verenigde Staten, tot een blikje hondenvoer uit Rusland en een ooievaar uit Brazilië. “De communicatie was soms lastig, maar uiteindelijk stonden ze er toch altijd op de woensdag van de Ballonfeesten. Niemand heeft ons in de steek gelaten.”

‍

‍

Een ballon die Elfring altijd bijblijft, is een Special Shape in de vorm van het hoofd van het vrijheidsbeeld. “Die was van Gerard Lefevre uit Amerika. Hij had ook een ballon van het volledige vrijheidsbeeld. Maar de fakkel die het vasthoudt, moest met helium gevuld worden, en dat zou te kostbaar zijn geworden. Toen kwam de ballon met alleen het hoofd.”

Kosten

Te kostbaar, daar haalt Elfring een cruciaal punt aan. Want je kunt nog zulke goede contacten hebben, “uiteindelijk valt of staat alles met budget.” Transportkosten, kosten voor het gas, verblijfskosten; het is voor de organisatie van een ballonevenement niet makkelijk om een aantrekkelijk deelnemersveld vast te leggen. “Je kunt het geld maar één keer uitgeven. Het is elke keer weer zoeken naar wat nieuws.”

‍

‍

Elfrings hoogtepunt was in 2010, bij het 25-jarig jubileum van de Ballonfeesten. Speciaal voor die gelegenheid kreeg de organisatie toestemming om 127 ballonnen op te laten stijgen. “Uiteindelijk kregen we die ballonnen relatief eenvoudig bij elkaar”, vertelt Elfring. “Toen we op die woensdagavond een lichtkogel de lucht in schoten, als teken dat alle ballonnen mochten beginnen met opblazen, was duidelijk dat alles wat we bedacht hadden gelukt was. Dat was het hoogtepunt, los van alle vriendschappen die door de jaren heen zijn gemaakt.”

Na de editie van 2016 moest Elfring – tot zijn grote spijt - vertrekken van de organisatie. Inmiddels doet Elfring weer regelmatig mee als piloot. “Het is een geweldig ballonfeest. Ik ben geboren en getogen in Joure en het voelt iedere keer als thuiskomen. De twintig jaar dat ik het gedaan heb, heb ik een hele leuke tijd gehad: heel veel contacten en vrienden gemaakt en ik heb het altijd met volle energie en overgave gedaan.” 

‍